Zit rechtop. Houd je pen goed vast. Kijk eens goed naar wat daar staat. Zit stil. Leg je blaadje recht voor je. Luister goed.

Aanwijzingen van de juf of meester die je in een willekeurige basisschoolklas veelvuldig hoort. Maar wat nu als een kind nog onvoldoende in staat is om deze instructies uit te voeren, omdat de psychomotorische ontwikkeling van het kind domweg nog niet zo ver is of omdat er stoorzenders actief zijn?!

Dyslexie, ADHD, ADD of toch iets anders?

Sommige kinderen fietsen op hun gemak de hele basisschool door. Andere kinderen, net zo slim als hun klasgenootjes, hebben meer moeite zich de schoolse vaardigheden eigen te maken. Het zit er wel in, maar het komt er (nog) niet uit, hoor je ouders en leerkrachten regelmatig zeggen. Hij oefent heel hard met lezen, maar hij blijft een trage lezer of mijn kind kan zich moeilijk concentreren in die grote, drukke klassen. School benoemt dyslexie, ADD of ADHD.

Niet lekker in je vel

Regelmatig zie ik dat kinderen ook andere signalen afgeven. Het wordt stiller of het verliest het plezier in school. Voelt zich dom. En in het ergste geval voelt het zich onveilig, interne stress krijgt vat op het kind. Het gaat zich terugtrekken of wordt juist druk of vertoont ander lastig  gedrag. Het kind voelt zich onbegrepen en probeert op eigen wijze ons volwassenen duidelijk te maken: Zie mij en hoor mij , ik probeer echt te doen wat je van me vraagt, maar het lukt gewoonweg niet.

Reflexen – onzichtbare stoorzenders

Ieder kind ontwikkelt zich op eigen unieke wijze. In de motorische ontwikkeling gaat een baby van nekje vasthouden, grijpen, rollen, tijgeren, kruipen naar staan, lopen enzovoort. Deze ontwikkelingen vinden plaats onder aansturing van een heel spectrum aan reflexen. De bekendste reflexen en meest zichtbare reflexen voor ouders zijn de schrikreflex (als baby schrikt, vliegen de armpjes wijd open) en de grijpreflex (als je baby je vinger stevig vast grijpt, kost het soms moeite je vinger los te krijgen). Bij een gewone ontwikkeling verdwijnen deze reflexen allemaal weer op het juiste moment als een kind de nieuwe vaardigheid zich eigen heeft gemaakt. Echter door het veranderde bewegingspatroon bij kinderen in onze huidige moderne samenleving of door een voor het kind traumatische ervaring kunnen verstoringen ontstaan in het natuurlijke ontwikkelingspatroon.

Signalen

Nog actieve reflexen veroorzaken onrust in het lijf, een gebrekkige lichaamscoördinatie en ruimtelijk besef, en zorgen voor verstoring in de balans.  Soms is er fysiek en motorisch niet direct iets te zien of te merken aan het kind, maar vaak is er scheefstand van het hoofd, bekken, opgetrokken schouders, stijfheid in het lijf of juist een slappe spiertonus te zien. Het kind ervaart onbewust voortdurend een stil alarm dat afgaat.  Dit veroorzaakt interne stress.

Meerdere van de volgende signalen duiden mogelijk op een neuro-senso-motorische ontwikkelingsachterstand:

Op school

  • zit vaak op een of twee benen.
  • “hangt” op stoel met benen gestrekt.
  • kan moeilijk stil zitten.
  • kan moeilijk stil zijn en blijft praten.
  • ligt bij het schrijven bijna met het hoofd op tafel.
  • ondersteunt het hoofd bij het schrijven met de niet-schrijf hand.
  • buigt het handschrift naar boven of beneden aan het eind van de zin.
  • heeft een krampachtige pengreep.
  • maakt vaak fouten bij het overschrijven.
  • werkt langzaam bij overschrijven van het bord of uit het boek.
  • heeft moeite om recht naast de kantlijn te blijven schrijven.
  • leest langzaam.
  • heeft moeite met begrijpend lezen.
  • heeft moeite met rekenen.
  • heeft bij toetsen vaak een moment van “black-out”.

Bij het bewegen

  • heeft moeite om een bal te vangen.
  • heeft moeite met evenwicht.
  • doet lang over het zwemdiploma.
  • heeft laat leren fietsen.
  • loopt aarzelend op de trap.
  • draait met fietsen het stuur mee bij het omkijken.
  • is “onhandig”, stoot zich vaak of gooit iets om.

Algemeen

  • schrikt van harde geluiden.
  • is onzeker.
  • kan snel boos worden of trekt zich juist terug.

Psychomotorische kindercoaching

Als psychomotorische kindercoaching werk ik aan het herstel van stevige basis zodat het kind in staat is om de eigen ontwikkel- en leerlijn weer op te pakken. Iedere begeleiding is uniek en afgestemd op wat het individuele kind nodig heeft. De begeleiding kan bestaan uit:

– Gerichte bewegingsoefeningen om de psychomotorische ontwikkeling te stimuleren en verstoringen te verhelpen.
– Visuele training om de ogen ontspannen te leren werken.
– Inzicht krijgen in de eigen manier van leren helpt een kind om vanuit eigen autonomie met leerstof aan de slag te gaan.
– Kijken naar de eigen kwaliteiten en talenten om zo vanuit groeimindset weer met vertrouwen en plezier op school aan de slag te zijn.
– Ontspanningsoefeningen.

Informatie over psychomotorisch kindercoaching voor ouders